وظایف و حقوق استاد بر شاگرد و بالعکس را می توان به دو قسمت تقسیم کرد: اول:.وظایف معلم نسبت به شاگرد که در دو بخش طبقه بندی می شود: الف: وظایف اخلاقی ،تربیتی که عبارتند از: 1. لطف و محبت نسبت به شاگرد.[1] 2.فروتنی و نرمش نسبت به شاگردان.[2] 3.تفقد از احوال دانشجویان و شاگردان.[3] 4.اطلاع از نام و مشخصات شاگرد.[4] 5.احترام به شخصیت شاگرد و اعتراف به اهمیت افکار او.[5] 6.رعایت مساوات در توجه و محبت به شاگردان.[6] 7.رعایت سابقه شاگردان.[7] و توجه به مزایای آنها (در علم و شایستگی).[8] 8.معرفی معلمان شایسته به شاگردان.[9] 9. نشستن آمیخته با نزاکت و ادب. 10.متانت و وقار در جلسه درس.[10] 11.ایجاد حس مسئولیت و انضباط در شاگردان. 12.رفق و مدارا با شاگرد و اهتمام به پرسش های او.[11] 13.محبت و التفات و گشاده رویی نسبت به شاگردان تازه وارد.[12] 14.اعتراف به عجز و ناتوانی در مسائلی که بدانها احاطه ندارد.[13][14] 15.تذکر لغزش ها و اشتباهات تدریسی ،قبل از پایان یافتن درس. [15] 16.درنگ نمودن در جلسه، پس از پایان گرفتن درس.[16] 17.تعیین مبصر و نماینده برای شاگردان.[17] 18.پایان دادن درس ها با نصایح اخلاقی و دعا.[18] ب.  وظایف علمی و آموزشی که عبارتند از: 1. گام به گام پیش بردن شاگردان به لحاظ علمی و عملی.[19] 2.ایجاد شوق و دلبستگی به علم ودانش در شاگردان. [20] 3. کوشش در تفهیم مطالب با رعایت استعداد شاگرد.[21] 4.ذکر ضوابط و قواعد کلی علوم ضمن تدریس آنها.[22] 5.تشویق شاگردان به اشتغالات علمی و تحریص بر تکرار دروس.[23] 6.طرح مسائل دقیق و پرسش از شاگردان.[24]

۴ توصیه ای که در زمینه نحوه انتقال منظورمان به فرد مقابل است. در این مورد که چگونگی بیان دیدگاه هایمان به طرف مقابل می تواند تاثیری کاملا مثبت و راهگشا در حل اختلاف با او داشته باشد.اما قبل از رسیدن به این مرحله که بخواهیم منظور و دیدگاه خود را به طرف مقابل انتقال دهیم باید دو مرحله را پشت سر بگذاریم:۱- نشان دادن احترام خود به طرف مقابل به عنوان یک انسان. اینکه هر چقدر هم که اختلاف نظرمان شدید باشد، از آنجایی که فرد مقابل یک انسان است، موجودی ارزشمند و قابل احترام است.۲- به طرف مقابل نشان دهیم که دیدگاه ها و احساساتش را درک می کنیم.بعد از طی این دو مرحله نوبت به این می رسد که منظور خودمان را به فرد مقابل انتقال دهیم. می توان گفت که بیان درست منظور و درکمان از شرایط به فرد مقابل مهم ترین مرحله در حل اختلاف با اوست. برای این کار ۴ توصیه زیر می تواند بسیار مفید و موثر باشد: ۱- بیان مختصر و مفید دیدگاه خودمانکوتاه و مختصر بودن بیان دیدگاهمان به فرد مقابل مهم است. چراکه در جریان اختلاف اگر پیام انتقالی کوتاه و سرراست باشد معمولا ارتباط بهتری برقرار خواهد شد. ۲- دوری از کلمات کنایه دارهر چند که در موقعیت های تنش زا و هیجانی ممکن است این کار دشوار باشد. ۳- یکسان و هم سو بودن ذهنیتمان با حرف هایی که می زنیمدر بسیاری از مواقع افراد در جریان اختلاف به خاطر بالا بودن سطح هیجان و تنش درونی شان حاشیه روی کرده و اطلاعات اصلی و مهمی که در ذهنشان هست را بیان نمی کنند.در این گونه مواقع آن ها درباره موضوعی بحث می کنند در حالی که نگرانی اصلی شان چیز دیگری است.یکی دیگر از اتفاقاتی که می افتد این است که افراد معمولا در بحبوحه ی یک اختلاف مسائل را بسیار حادتر از آنچه که واقعا به آن

بخش چهارم: فعّالیت های الزامی نیمسال دوم آداب و مهارت های زندگیاضطراب چیست؟فعالیت۱وقتی یکی از بستگان در اتاق عمل باشد- موقع تاخیر هواپیما- موقع آزمون و سخنرانی و مصاحبه و...شدت و ضعف داردبدون تردید ترس از امتحان بین دانش آموزان و دانشجویان تقریبا همه گیر و رایج است و میتوان گفت مهمترین علت این موضوع، نتیجهای است که از امتحان بدست میآید. نتیجهای که مدرک قبولی یا مردودی محسوب گردیده و باعث ارتقاء، تهدید، تشویق یا تنبیه میگردد. گاهی اوقات این نتیجه میتواند سرنوشت را نیز رقم زند. به همین علت هر چه نتیجه، حساسیت و اهمیت بیشتری داشته باشد، به همان نسبت میتواند اضطراب و ترس از امتحان گردد، که برخی از آنها عبارتند از:ترس از فراموش کردن مطالب خوانده شده. سختگیری مدرسین در طی سال تحصیلی. انتظار بیش از حد والدین. عدم وجود خود باوری در فرد. نامشخص بودن سؤالات. تجربه منفی در گذشته نسبت به امتحان و...فعالیت۴تفکر مثبت- تسلط بر خود- ایمان و توکل برخدا- دعا و نیایش هنگام سختی- دور کردن افکار منفی- تلاش آگاهانه برای خواسته خود- داشتن اعتماد به نفس- راه هایی مثل نفس عمیق کشیدن رو به او آموزش دهیم....همهی ما در زندگی به صلح و آرامش نیاز داریم و کمتر کسی است که این موضوع چندان اهمیتی برایش نداشته باشد. زندگی در آرامش یعنی با خودمان، دیگران و همهی موجودات اطرافمان مسالمتآمیز رفتار و زندگی کنیم. اینکه چگونه آرامش داشته باشیم در واقع به باورها و شیوهی زندگی شخصی خودمان برمیگردد. با این حال اصول اولیهای وجود دارد که زیربنای آرامش در زندگی را تشکیل میدهد و نمیتوان آنها را نادیده گرفت. این اصول اولیه شامل نبود خشونت، داشتن عقاید متعادل به دور از افراط و تفریط، بردباری در برابر تفاوتها،